Begin augustus kampte Cem met een wondje aan zijn achterpoot. Na veel keren terugkomen, wond verzorgen etc. was vanmorgen de poot van Cem zo opgezet en kaal gevreten dat we het ergste vreesden toen we de dierenarts belde. Om 11.10 konden we langskomen. De dierenarts schrok van de poot en samen hebben we de opties doorgenomen waarbij 1 optie overbleef: Cem humaan van zijn ellende afhelpen. Wat een klein wondje leek werd het einde van onze lieve vriend. Dag lieve Cem, rust zacht en doe ze de groeten daarboven.
No Comments on "Dag Cem"