Ik ben een gevallen vrouw. Of liever gezegd een gestruikelde vrouw. Vrijdag ging het mis, op Rotterdam CS struikelde ik en lag voor dat ik het besefte op het trottoir. eerst om me heen kijkend of niemand het had gezien. Hoezo niemand, 16.50 vrijdagmiddag. Een vriendelijke dame hielp me overeind. Resultaat: kapotte knie en broek en een pijnlijk kloppende hand.
Eerst bij de Etos pleisters voor mijn knie gehaald en naar de trein gehobbeld. Mijn hand ging inmiddels ook een beetje branden vanbinnen dus in Gouda maar naar de HAP gegaan. Daar moet je dan eerst een lijst invullen, handig met je linkerhand. Daarna wachten op de dokter, wachten op foto’s maken, wachten op de uitslag, wachten op de gipskamer, wachten op de arts en uiteindelijk gips. Mooi rood gips, 10 dagen zit ik te klooien met mijn linkerhand en probeer niks met rechts te doen. Maar ja, ik ben een leeuw en een noeste os en die zijn nog weleens eigenwijs….
No Comments on "Mooi rood is niet lelijk maar pijnlijk"