Vijdag is een dag van ”oh ja en ohh’ herkenning; vers brood halen bij de bakker en dan op het voorterras lekker in een net opgekomen zonnetje ontbijten. Waarom zitten we in Gouda nooit buiten te ontbijten. Het weer was er de laatste weken toch goed genoeg voor. İk weet het niet, maar hier is het heerlijk. Na het ontbijt slenteren we naar beneden naar de bezige stad. Ze hebben de bomen bij de camping gerooid en de hoofdweg ligt open. De rioleringen worden vernieuwd, ze kunnen het vele regenwater wat van de bergen naar beneden stoomt niet meer aan. Maar ook het benzinestation is weg. Er komt daar een klein winkelcentrum.
We gaan heerlijk thee drinken bij de çaybahçe. Genietend van de thee en het uitzicht belt Şirin op waar we zijn. Ze komt ons gezelschap houden en met z’n drieen lopen we naar de vissershaven om een hapje te eten boven de visafslag. Daar komt Zekia ook naar toe, de muzieklerares. Die stelde voor mee naar Selçuk te gaan Zo gezegd, zo gedaan en nog geen uur later slenteren we door de smalle straatjes van Selçuk heen. De Saint Jean al dicht, maar de oude munten verkopers proberen wel hun ”oude” munten aan ons te slijten. Jammer voor hun maar daar trappen we niet in. En hoog boven de Saint Jean zweefde de vele ooievaars rond, op zoek naar eten voor hun jongen.
No Comments on "Heel veel ooievaars en oude munten"